Nasza strona www używa technologii Ciasteczek (Cookie). Korzystanie z serwisu oznacza Twoją zgodę na ich używanie zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki.
Sprawdź politykę prywatności.

Bęben hamulcowy

Element bębnowego układu hamulcowego, stosowany niegdyś na tylnej osi pojazdu. Konstrukcja układu bębnowego opiera się na bębnie przytwierdzonym do piasty obracającego się koła. We wnętrzu wspomnianego bębna znajdują się szczęki hamulcowe oraz poruszający je rozpieracz. Całość osadzono na nieruchomej względem bębna i osi tarczy nośnej. Hamowanie odbywa się na skutek dociskania zewnętrznej powierzchni szczęk hamulcowy (okładzin) do wewnętrznej powierzchni bębna. Dość znaczna powierzchnia styku okładzin z bębnami oraz tzw. efekt samowzmocnienia (podczas hamowania nacisk szczęk hamulcowych na bęben dodatkowo wspomagany jest pod wpływem momentu obrotowego obracającego się koła) powodują, że siła nacisku okładzin na bęben, oraz wynikająca z tego skuteczność, jest bardzo wysoka. Układ bębnowy cechuje się dość znacznym odseparowaniem elementów ciernych od warunków zewnętrznych. To z kolei generuje dwa podstawowe problemy systemów bębnowych: brak możliwości samooczyszczania układu w czasie jazdy oraz ograniczoną możliwość odprowadzania nadmiaru ciepła wydzielającego się w czasie intensywnego hamowania. Nie bez znaczenia była tutaj także dość wysoka masa układu przekładająca się na pogorszenie prowadzenia. Czynniki te spowodowały, że producenci samochodów zrezygnowali ze stosowania układu bębnowego na przedniej osi pojazdu, mimo iż jest on znacznie trwalszy od układu tarczowego.
Reklama

Szukaj wg kategorii

Ilość haseł: 992

Szukaj alfabetycznie

Nie ma haseł rozpoczynających się na te literę.

Lista haseł